Ten tranzyt zapowiadał się atrakcyjnie. Niedzielny poranek, pas przechodzący przez znajome rejony, duża szansa na czyste niebo.

Pogoda dopisała, chociaż w porywach wiatr trząsł sprzętem. Co do miejscówki, to mieliśmy dylemat, bo efemeryda do samego dnia tranzytu pokazywała nieco inny przebieg pasa w zależności od miejsca, choć różnice były niewielkie. Wybraliśmy trzy lokalizacje i postanowiliśmy podjąć decyzję w niedzielę.

Na miejsce spotkania dojechałem pierwszy o 8.20, Thomas dojechał o 8.30. Objechaliśmy potencjalne miejscówki, sprawdziliśmy efemerydę i ostatecznie wybraliśmy to miejsce:

Jak widać z efemerydy, to jeden z "większych" tranzytów (rozmiar kątowy ISS) i przez to bardzo szybki. Obóz rozstawiliśmy punkt 9 i od razu zorientowaliśmy się, że droga tylko wyglądała na spokojną i odludną. Praktycznie całą sesję mijali nas piesi, biegacze i rowerzyści, a czasem samochody. Wzbudzaliśmy zaciekawienie, ale tylko jedna osobna zapytała z ciekawości co robimy.

Jeszcze przed 10 niebo zasnuwały cirrusy i smugi po samolotach, ale im bliżej tranzytu, tym było czyściej. Przez ponad godzinę przygotowywaliśmy się do rejestracji zjawiska, Thomas wykombinował parawan przed wiatrem trzęsącym Seestarem, pogadaliśmy, pooglądaliśmy Słońce przez Lunta. Na "5.30" była spora protuberancja i jeszcze jedna słaba, łukowata na "3", już oderwana od tarczy.

Pechowo, po wielu dniach z plamami, tym razem na Słońcu nie było żadnych plam, na których mógłbym ustawić ostrość w Nikonie, dlatego zdecydowałem się na rejestrację bez barlowa. Mimo to ustawienie ostrości na krawędź tarczy na ekranie LiveView to trochę loteria. Ustawiłem najdokładniej jak się dało i korygowałem przed tranzytem jeszcze kilkukrotnie, bo nagrzewający się sprzęt potrafi sprawić niemiłą niespodziankę. Seestar bez problemu ustawił sobie ostrość na krawędzi tarczy słonecznej.

Obserwacje Luntem i stanowisko dowodzenia:

I tak, zgodnie z tradycją, im bliżej do momentu tranzytu, tym częściej odliczaliśmy czas. Najpierw minuty, a potem już sekundy. O 10.34.26 włączyłem migawkę w trybie seryjnym i jak usłyszałem od Thomasa "przeleciał", zakończyłem rejestrację klatek. Warunki były bardzo dobre, więc ustawiłem ekspozycję na 1/2000 sekundy przy ISO200.

Pojedyncza klatka i stack tranzytu z Seestara:

Jak widać, Thomas złapał dwa tranzyty naraz. Tradycyjnie wrzucamy też klip wideo z Seestara:

Poniżej urobek z TS72 z Nikonem:

ISS resize 400%:

Jak widać, rejestracja zakończyła się pełnym sukcesem. Sprawdziliśmy materiał, spakowaliśmy sprzęt i przed 11 byliśmy już w drodze do domów. Kolejne spotkanie w środę, 12 sierpnia podczas zaćmienia Słońca. Na koniec jeszcze zGOTOwałem Księżyc na 3,5 dnia przed zaćmieniem: